"Begrijp me niet verkeerd, ik heb niks tegen veganisten. Ik ben optimistisch genoeg om te geloven dat iedereen zijn steentje bij wil dragen aan een betere wereld, en ik vind het zeker bewonderingswaardig als iemand dat doet door een veganistische lifestyle."Het ging er in mijn vorig logje niet om, of veganisme een goede of een slechte keuze is.Waar het me om ging was hoe Daphne, de veganiste uit het programma "Bloed, zweet en luxeproblemen" daarmee om ging. Dat je veganist bent is een ding. Maar geeft dat jou het recht om het eetpatroon van andere mensen te veroordelen? En dat op een zeer botte manier, door te zeggen dat:
- zij KADAVERS zitten te eten
- het voor jou voelt alsof zij POEP eten
- dat zij, de vleesters, individueel verantwoordelijk zijn voor het kappen van tropisch regenwoud voor soja (voor het veevoer)
Een 'reaguurder' Begin ik ook al G.eenst.ijl-jargon te gebruiken hier, tss.. Bij gebrek aan een beter woord dan maar merkte op dat de groep ook wel heel extreem en afwijzend reageerde op Daphne. Ja, maar mag ik daar misschien de opmerking bij maken dat dat misschien ook wel een beetje door haar zelf komt? Extreme opmerkingen lokken extreme reacties uit.
Ik vind het heel goed dat er een veganiste meedoet aan het programma. Ik zou alleen willen dat het een veganiste was die zou proberen mensen ENTHOUSIAST te maken voor veganisme, op een POSITIEVE ("Yes we can change the world!", Obama-achtige) manier, in plaats van zichzelf boven vleeseters te plaatsen en die mensen te BESCHULDIGEN en tot DADER bombarderen.
Ik heb het trouwens niet op de veganisten gemunt, hoor. Vermogen tot reflectie was ook de vlees-eters behoorlijk vreemd. Zoals de "bitch" die opmerkte dat ze zich niet schuldig voelde en lekker door zou gaan met goud kopen, ook al gaat dat ten koste van de mensen in de Derde Wereld. Niets menselijks is de mens vreemd.
6 reacties:
Ik gooi mijzelf nu in het hol van de leeuwen...maar ik begrijp wat je bedoelt. Als overtuigd omnivoor, snuffel ik graag tussen de veganistische en vegetarische blogjes, simpelweg om dat er bij deze way of life vaak gebruik wordt gemaakt van oerproducten, vergeten groenten en noten en zaden, producten die ik zelf graag gebruik. Heb ooit eens de fout begaan als vleeseter een reactie achter te laten op een vegetarisch blog. Hel en Verdoemenis werd er over gesproken.
Het gaat er niet om wie of wat er "beter", "gezonder", "meer eco" is, het gaat er om hoe je ermee om gaat. Het is geen kwestie van "zieltjes winnen"! Je kunt het jezelf moeilijk maken door tegen de hele wereld aan te trappen en jezelf te portretteren als een extreem onsympathiek persoon, of je kunt je enthousiasme en kennis gebruiken om mensen voor te lichten. Het laatste heeft mijn persoonlijke voorkeur en ik geloof dat op die manier meer begrip gekweekt wordt.
Diana
Ik heb het programma niet gezien, maar je hebt blijkbaar een knuppel in het hoenderhok gegooid!
Maar ik snap jouw statement wel. Als je in India bij een straat-arme familie gaat lopen verkondigen dat kinder-arbeid echt not-done is, kun je misschien wel gelijk hebben, maar wat schiet die familie daar dan mee op. Wrong time, wrong place! Wie ben je om op zo'n plek te oordelen over andermans gewoonten. Wij hoeven geen vlees te eten want er zijn vervangers genoeg in ons rijke landje.
Maar ja, het maakt natuurlijk "mooie" televisie, ahum, en daar zullen ze haar wel op uitgezocht hebben ;-)
Ik ben helemaal en 100% met je eens.
Zelf ben ik vegetariër en part-time veganist (labeltjes, labeltjes) en ik krijg heel vaak rare opmerkingen juist door 'Daphne soort' mensen omdat veel mensen vega's als fantatiekelingen ervaren. Was dat maar anders... had ik het ook makkelijker!
Gr,
Julia
Er zijn vele soorten veganisten, maar doorgaans zij ze het niet zomaar. Als aan Daphne wordt gevraagd wat zij nou vindt van al dat vlees, dan antwoordt zij eerlijk: er worden, in haar ogen, lijken gegeten. Ik zie niet zo goed hoe je dat beter kunt aankleden, of wat ze had moeten zeggen om het meer "can do" te maken.
Veganisten en dierenrechtenvoorstanders vergelijken de situatie vaak met slavernij en kinderarbeid. Ik snap dat er lastige kanten aan zo'n vergelijking zitten, maar dat verandert weinig aan de ervaring van de veganist. Elk geslacht dier is immers een gevoelig, in zekere mate intelligent wezen geweest en, in de ogen van dierenrechtenvoorstanders, een wezen met een eigen waarde. Dat de hele wereld zegt "respect" te hebben voor jouw mening, maar vervolgens wel het lijk van dat gevoelige wezen verlekkerd oppeuzelt, is blijkbaar minder respectloos, confronterend en verdoemend, dan die visie uit te spreken.
Als je iemand in koelen bloede vermoord en oppeuzelt, vervolgens vraagt wat een ander daarvan vindt, en die zegt dat het walgelijk is als je iemand vermoordt en opeet, is dat toch niet gek? Je vindt de daad van de ander verderfelijk. Daar valt niet veel positiefs van te maken. Behalve dat de ander het niet zo kunnen doen: je kunt het--niet opeten!!
Het verschil ligt niet in respect of fanatisme (hoewel je blijkbaar mag spugen op de opvatting van een kleine minderheid), maar in het uitgangspunt met betrekking tot de waarde van het dier. Veganisten vinden het dier belangrijk genoeg om het niet op te eten. Vleeseters vinden het dier irrelevant, of in ieder geval minder belangrijk dan hun smaakpapillen of gemakzucht.
P.S. Het verschil tussen veganist en vegetariër is geen label; het is een levenshouding.
"Maar geeft dat jou het recht om het eetpatroon van andere mensen te veroordelen?"
Ja. Want het voedingspatroon van veel mensen veroorzaken nou eenmaal veel leed aan andere mensen, aan dieren en heeft impact op het milieu. Daarnaast draagt het bij aan vergroting van zorgkosten etc.
Kortom, alle reden om commentaar te mogen leveren. Want ook tegen mensen die opzettelijk afvaldumpen of iemand aanvallen wordt opgetreden in deze maatschappij. Dat is ook iemand 'aanspreken'. Echter lijkt het soms alsof dat op kleine - meer directe - schaal een not done is.
Juist niet.. als niemand zich uitspreekt, dan verandert er ook niets.
"Verzet begint met jezelf een vraag stellen. En dan die vraag aan een ander stellen. "
Ik ben met je eens dat dat je altijd moet proberen om zo effectief mogelijk te zijn, maar als je zoekt naar hoe Daphne zich presenteert op Internet, hoe ze met haar bedrijf doet e.d. is dat toch die positiviteit die je aangeeft. Dat de regisseur wat knipt en daardoor de meest extreme uitspraken eruit haalt dat is wat er gebeurd.
Maar dat is niet anders bij de andere hoofdpersonen in de serie. Het is erg selectief om alleen maar op de veganist te focussen. Maar misschien is dat omdat jezelf ook wat bewuster leeft dan de gemiddelde persoon.
Haar opmerkingen zijn nog niet eens zo gek. Ze reageert op de vragen en die gaan over hoe zij zich voelt daar. Ze antwoord eerlijk. En eerlijk antwoorden over hoe ze het ervaart is denk niets mis mee.
Dat hoeft echt niet de boodschap kapot te maken. Als Daphne gekozen had om de boodschap veel te soft te maken, dan was er misschien weer veel verloren gegaan aan waar ze voor stond. Ze had ook zitten zeggen dat vlees moord is, maar nu benoemd ze het als kadavers.. wat het eigenlijk ook is. Niets raars aan. Haar uitleg met dat het poep eten is, klopte ook verder wel in die uitleg over hoe anderen wellicht moeten denken over hoe zij het ervaart. Misschien niet de beste vergelijking, maar ook weer overdreven om daar heel hard over te vallen. In de politiek worden soms nog wel meer rare vergelijkingen getrokken...
Vergeet niet dat de groep daar best hardnekkig is. Een softe benadering wil niet altijd werken. Als je het geheel bekijkt zie je dat Daphne erg neutraal opstelt en vooral informatief wilt proberen te zijn. Als je dan toch extreme reacties/gedrag wilt uitlichten, dan zou dat eerder slaan op die Marjelli m.i.
Een reactie plaatsen